Чекам моите деца да се сетат на мене – Судбината на оваа баба (65) го расплака целиот регион. На нејзиниот роденден доживеала големо разочарување

Таа се соочи со болен и поразителен факт, а нејзиното искуство треба да ни послужи како пример на сите нас Во 2019 година, потресната исповед на една мајка го расплака регионот, а оваа приказна ви ја пренесуваме во целост. Имено, оваа анонимна жена се соочи со болен и поразителен факт, а нејзиното искуство треба да ни послужи како пример на сите.

Имам 65 години и живеам саaм. Две деца, син и ќерка имаат свој живот далеку од овде, имаат свои деца и свои проблеми. Не им се јавувам, чекам да се сетат на мене, а тоа се случува многу ретко. И оваа година заборавија да ми го честитаат роденденот. Нема врска, не ги обвинував – се пожалила таа.

Знам како се чувствуваат, и јас бев фрустриранa на нивна возраст. Премногу се распарчував грижејќи се како да ги подигнам и да обезбедам се што е потребно. Мило ми е што успеав да ги едуцирам и да направам добри луѓе од нив, но жал ми е што бев толку нервознa за се. Зошто? Дека сега ќе бидам сама и ќе седам цел ден во четири ѕида чекајќи да ми заѕвони телефонот, барем некој да ми каже „Среќен роденден“ a не да се чувствувам луто и напуштено како куче?

Па нека… Ви благодариме. Можам се сама. Секогаш ќе најдам хоби за себе и ќе ја задржам позитивната страна на моите мисли – рече таа и додаде: А ти, Господ нека ти е на помош. Ќе се молам животот да не ти ја даде судбината што ме снајде. Ќе се молам децата да не те заборават, дури и ако си секогаш тука за нив и да им помагаш во се што може да се помогне, како што ме заборави мене.

Нека… не те обвинувам. Но, ќе се сеќаваш на мене кога ќе ме нема. Ќе се сеќавате на родендени и на се, а потоа низ главата ќе ви помине секоја ситуација во која сте згрешиле за мајка ви. Мајка ти те донесе таму каде што си, не смее да се заборави тоа само така. Но, нека… Се додека сум жива, без разлика на се ќе бидам тука за тебе – заклучила таа.