Некогаш доаѓале светски функционери,а денес напуштени кучиња: Вака денес изгледа вилата на Тито

Наместо туристичка атракција која би привлекувала туристи, имотите на Јосип Броз Тито ширум поранешна Југославија најмногу пропаѓаат. Се уште е една од омилените вили на Тито, сместена во Горица над Бугојно.

Порано беше домаќин на државници, но сега служи како депонија и засолниште за кучиња.

Немаше да дојде до ненадеен развој, кој Бугојно го рангираше меѓу најразвиените области во поранешна Југославија, да не беше Јосип Броз Тито. Постарите Бугојни и денес тврдат дека Бугојно му бил омилен град. Изброеја дека влегол во него 17 пати. Резиденцијата над овој град му служеше за одмор, рекреација, сериозни државни работи, а пред се за неговата страсна љубов кон ловот.

Едно од најубавите ловишта во Европа денеска е напуштена, а од вилата на Горица не остана ништо. Денес од него остана само руина, депонија за градско ѓубре и единствено прибежиште за напуштени кучиња. Митхат Млача, пензионер од Бугојно, го сретнавме на местото каде што продефилираа бројни светски државници. Тој вели дека доаѓа секој ден да нахрани напуштени кучиња.

„Ниту јас не би го направил ако не беше мојата сопруга. Сака кучиња, им готви добра супа, им даваме цврста сува храна и млеко -вели Млачо.
Тој додава дека не му е јасен за луѓето кои секојдневно доаѓаат и оставаат кучиња на местото на поранешната вила. Често наоѓа алкохоличари и наркомани во ѓубрето, покрај кутиите со кученца. Се сеќава како беше порано.

„Прекрасно, прекрасно. Не можеше да талкаш овде секој ден, но можеше да дојдеш на гости и да ги посетиш сите капацитети. И сега гледате како ни е, не вредиме ништо. Работев 40 години за 300 марки“, се сеќава овој пензионер.

Вилата, велат, опстанала до војната. Она што остана од војната беше брзо уништено. Мебел, бројни експонати и опрема за лов завршија на битпазарите низ земјата. Мештаните велат, од оваа локација е одземено се што има цена.

„Тоа беше преземено низ целиот свет. Ограбени. Што не можеше да најдеш? Еве гледате, секаде каде што можеше да се отфрли железото, беше отфрлено и однесено во отпад“, објаснува Кемал Робовиќ, жител на Нови Населка кај Бугојно. Денес Бугојно е далеку од некогаш најразвиените градови во Југославија, а овие ѕидини ја симболизираат земјата која само неколку години по смртта на Тито повеќе не личеше на себе.